O günlerde İstanbul'da yayımlanan Sabah Gazetesi'nin sayfalarında, bugün belki de çoğumuzun adını dahi bilmediği bu köprüyle ilgili küçük ama kıymetli bir haber yer aldı.

Habere göre Ertuğrul Sancağı'nda, Bilecik-Söğüt yolunda ve Karasu Nehri üzerinde bulunan Sekiz Değirmenler Köprüsü'nün onarılması gerekiyordu. Hüdavendigar Vilayeti'nin bildirdiği ihtiyaç üzerine dönemin Ticaret ve Nafia Nezareti tarafından gerekli izin verilmiş, köprünün tamiratı için çalışma başlatılmıştı.

Ve zaman geçti... Köprünün onarımı tamamlandı. Artık nehirden geçmek isteyen yolcular için yol yeniden kolaylaşmış, geliş ve gidiş güvenli hale getirilmişti. Dönemin resmi yazışmalarında bu durum, köprünün "mürur ve uburun teshil ve temin edildiği" ifadeleriyle kayda geçirildi.

Belki o gün köprünün üzerinden geçen bir yolcu, aradan 126 yıl geçtikten sonra adının bir gazete arşivinde yeniden okunacağını hiç düşünmemişti. Belki bir değirmenci, sabahın ilk ışıklarıyla işinin başına giderken o köprünün taşlarına bastı.

Belki Söğüt'e giden bir yolcu, Karasu'nun sesini dinleyerek köprüden geçti. Belki de bir çocuk, babasının elini tutup köprünün kenarından nehre baktı. Bugün elimizde kalan ise yalnızca birkaç satırlık eski bir gazete haberi ve geçmişten günümüze ulaşan bir fotoğraf...

Ancak Bilecik Kent Belleği'nin arşivinde yer alan bu belge, aslında bize bir köprüden çok daha fazlasını anlatıyor. Bir şehrin yollarını, insanlarını, gündelik hayatını ve zaman içinde değişen yüzünü gösteriyor.

1900 yılının o eski gazete sayfasında geçen "Sekiz Değirmenler" adı, bugün kulağımıza uzak ve yabancı gelebilir. Fakat o köprü bir zamanlar insanların hayatının içindeydi. Yolcuların geçişine, ticaretin hareketine, köylerin ve kasabaların birbirine bağlanmasına sessizce tanıklık ediyordu.

Aradan geçen yıllar içinde yollar değişti, araçlar değişti, şehirler büyüdü. Ama geçmişin taşlarına sinen hikâyeler değişmedi. Bazen bir köprünün hikâyesi, aslında bir şehrin hikâyesidir.

Bilecik Kent Belleği'nde saklanan bu eski gazete haberi de bizi 1900 yılının Ertuğrul Sancağı'na, Karasu Nehri'nin kıyısına ve Sekiz Değirmenler Köprüsü'nün başına götürüyor. Bir asırdan fazla zaman sonra, o köprünün hikâyesi yeniden anlatılıyor. Çünkü bazı hikâyeler unutulmak için değil, gelecek kuşaklara geçmişin izlerini göstermek için yaşar.

1930'lu yılların Bilecik'inden kalan bir fotoğraf da işte böyle bir kapı aralıyor. Dönemin fotoğrafçılarından Foto Kardaş'ın objektifinden Cumhuriyet Mahallesi'ne bakıyoruz. Fotoğrafın içinde bugün artık yerinde olmayan ya da değişen pek çok yapı göze çarpıyor. Valilik binası, PTT binası, cezaevi, hamam ve daha nice iz... Fakat bütün bu yapıların arasında bir bina, kendine has görüntüsüyle adeta "Ben buradayım." dercesine öne çıkıyor:

Eski Vali Konağı...

Gösterişli balkonu, ahşap işlemeleri ve çatısının kendine özgü mimarisiyle dönemin Bilecik'inde dikkat çeken yapılardan biri olan konak, yalnızca bir devlet büyüğünün ikamet ettiği yapı değil, aynı zamanda şehrin mimari hafızasının da önemli parçalarından biriydi. Bir başka arşiv fotoğrafında ise konağa biraz daha yaklaşıyoruz. Bu kez Foto Ersoy'un objektifinden konağın ayrıntıları beliriyor. Balkonun zarif görüntüsü, çatı altındaki işlemeli saçaklar ve çatının arka bölüme doğru ilerledikçe belirgin biçimde artan eğimi...

Hepsi, dönemin yapı anlayışının inceliklerini bugünün insanına sessizce anlatıyor. Konağın girişindeki farklı mimari detaylar ise yapının neden yıllar boyunca dikkat çektiğini anlamaya yetiyor.

Ve üçüncü fotoğraf...

Belki de arşivin en güzel taraflarından biri burada başlıyor. Bir zamanlar bu konağın kapısından içeri giren insanların fotoğrafları, geçmişin insanlarını da bugünün karşısına çıkarıyor. O insanların kimileri belki görev için, kimileri bir ziyaret için, kimileri ise hayatlarının sıradan bir gününde bu konağın merdivenlerinden geçti.

Fotoğraflar sustuğunda geriye yalnızca yapılar kalıyor sanıyoruz. Oysa her yapı, içinde yaşanmış hayatları da saklıyor. Bugün konağın kendisi artık yerinde değil. Şehrin değişen yüzüyle birlikte zamanın sayfaları arasında kaldı. Konağın bulunduğu alanın, günümüzde yaklaşık olarak Konak Kafe'nin bulunduğu bölgeye denk geldiği belirtiliyor.

Bugün oradan geçen bir Bilecikli, belki de ayaklarının bastığı yerde yıllar önce görkemli bir konağın yükseldiğini bilmiyor olabilir. Ama eski fotoğraflar biliyor. Arşiv biliyor. Ve Bilecik Kent Belleği, yıllar sonra o hikâyeyi yeniden anlatıyor. Bir fotoğraf karesinde Cumhuriyet Mahallesi... Bir köşede eski Valilik... Başka bir tarafta PTT, cezaevi ve hamam... Ve bütün bunların arasında zarif balkonu ve işlemeli çatısıyla yükselen bir konak...

Eski Vali Konağı...

Bugün geriye yalnızca fotoğrafları kalmış olabilir. Ama bazı binalar yıkıldığında yok olmaz. Hatıralarda yaşamaya devam eder. Çünkü şehirlerin gerçek hazinesi, yalnızca ayakta kalan taşlarında değil; unutulmadan gelecek nesillere aktarılan hikâyelerinde saklıdır.

Adı Lefkeli Mustafa Paşa idi. Lefke'de doğan Mustafa Paşa, genç yaşta Enderun'da yetişti. Osmanlı sarayının en seçkin eğitim kurumlarından biri olan Enderun'da aldığı eğitim, onun devlet hizmetindeki yolculuğunun da başlangıcı oldu. Bir süre sonra silahtarlık görevine getirildi. Sarayda başlayan bu görev, onu zamanla Osmanlı coğrafyasının farklı köşelerine taşıdı.

1617 yılının Aralık ayında saraydan ayrılarak Mısır Valiliği görevine tayin edildi. Yıllar ilerledi... Osmanlı tahtında değişimler, sarayda iktidar mücadeleleri ve İstanbul'da çalkantılı günler yaşanıyordu. II. Osman'ın tahttan indirilmesi ve öldürülmesiyle sonuçlanan 1622 yılı olayları sırasında Mustafa Paşa da İstanbul'daydı ve vezir olarak görev yapıyordu.

Derken tarihler 8 Temmuz 1622'yi gösterdi. Lefkeli Mustafa Paşa, Sultan I. Mustafa'nın dadısının kocası olması nedeniyle Mere Hüseyin Paşa'nın yerine sadrazamlığa getirildi. Fakat Mustafa Paşa'nın sadrazamlığı, Osmanlı tarihinin oldukça karışık bir dönemine denk gelmişti.

Saraydaki siyasi dengeler bozulmuş, kapıkulu askerleri İstanbul'da büyük bir güç haline gelmişti. Devlet yönetiminde yaşanan sıkıntılar, sadrazamın hareket alanını da daraltıyordu. İstanbul'da yükselen huzursuzluk kısa süre içerisinde Mustafa Paşa'nın makamına kadar ulaştı.

Kapıkulu askerlerinin ileri gelenleri, Sultan Mustafa ve annesinin bulunduğu Davut Paşa Sarayı'na bir mektup göndererek sadrazamı istemediklerini bildirdi. Mustafa Paşa hakkında rüşvet aldığı ve devlet işlerinde fazla yumuşak davrandığı yönünde suçlamalar dile getirildi.

Ve Lefkeli Mustafa Paşa'nın sadrazamlık dönemi kısa sürdü. 21 Eylül 1622'de görevinden azledildi. Yerine Gürcü Mehmed Paşa sadrazam olarak tayin edildi. Büyük makamlar bazen kısa sürer... Fakat bir insanın hayatı, taşıdığı unvandan çok daha uzundur.

Lefkeli Mustafa Paşa da sadrazamlıktan ayrıldıktan sonra devlet hizmetinden tamamen kopmadı. Kendisine İzmit ve Kastamonu sancakları arpalık olarak verildi. İstanbul'daki konağında yaşamını sürdürdü.

Yıllar geçti.

Osmanlı'nın tahtında hükümdarlar değişti, İstanbul'un sokakları nice olaylara tanıklık etti. Lefke'den çıkıp saraya uzanan Mustafa Paşa'nın hayat yolculuğu ise sessizce sona yaklaştı. 1648 yılının sonlarına doğru İstanbul'da hayatını kaybetti. Ardından Divanyolu üzerindeki Ali Paşa Camii mezarlığına defnedildi.

Bugün Osmaneli'nin sokaklarında yürürken belki onun adını taşıyan bir yapıya rastlamayabiliriz. Fakat bundan yaklaşık dört yüz yıl önce bu topraklarda doğan bir insanın, Enderun'dan Osmanlı sarayına, oradan Mısır valiliğine ve nihayet sadrazamlık makamına uzanan hikâyesi hâlâ geçmişin sayfalarında duruyor.

Lefke'nin tarihini yalnızca taş köprüler, konaklar ve eski sokaklar anlatmıyor. Bazen bir insanın hayatı da bir şehrin tarihine açılan kapı oluyor. Ve Lefkeli Mustafa Paşa'nın hikâyesi, Osmaneli'nin geçmişinden İstanbul'un kalbine uzanan dört asırlık bir yolculuğun sessiz hatırası olarak yaşamaya devam ediyor.

Cumhuriyet henüz çok gençti. Kurtuluş Savaşı’nın ardından yorgun düşmüş bir ülke, yaralarını sarmaya ve yeniden ayağa kalkmaya çalışıyordu. Evler, kamu binaları, yollar ve daha nice yapı için büyük miktarda işlenmiş keresteye ihtiyaç vardı.

İşte tam da böyle bir dönemde, Bozüyük ormanlarının arasında önemli bir hikâye başladı.

Bozüyük Kereste Fabrikası...

Türkiye’nin ilk kereste fabrikalarından biri olarak tarihe geçen tesisin kuruluş çalışmaları 1924 yılında başladı, fabrika 1925 yılında faaliyete geçti. Kuruluşunda Bilecik Milletvekili Albay İbrahim Çolak ile Yörük Emin Ağa olarak bilinen Emin Aksu’nun ortaklığı bulunuyordu.

Fabrikanın finansmanında İş Bankası tarafından sağlanan krediden yararlanılırken, tesisin kurulmasında Alman mühendis ve uzmanların da görev aldığı aktarılıyor. Fakat Bozüyük Kereste Fabrikası'nı sıradan bir fabrikadan ayıran asıl hikâye, ormandaki tomruğun fabrikaya nasıl ulaştırıldığıydı.

Bugün kulağa masal gibi gelen bir sistem kurulmuştu. Ormanların derinliklerinde kesilen ağaçlar önce dekovil adı verilen küçük trenlerle taşınıyor, ardından teleferik yani havai hat sistemine aktarılıyordu. Tomruklar, yaklaşık 25-30 kilometrelik mesafeden teleferik hattıyla fabrikaya ulaştırılıyordu.

Bir tarafta ormanın içinde ilerleyen küçük trenler... Diğer tarafta gökyüzünde ağır ağır süzülen tomruklar... Ve bütün bu hareketliliğin sonunda Bozüyük'teki fabrikada yeniden şekillenen ağaçlar... O günün şartları düşünüldüğünde gerçekten dikkat çekici bir sistemdi.

Fabrikanın bir başka hikâyesi ise Bozüyük sokaklarında yaşandı. Tesiste kurulan buhar türbini yalnızca fabrikanın enerji ihtiyacını karşılamakla kalmadı. Üretimden artan elektrik, Bozüyük sokaklarının aydınlatılmasında da kullanıldı. Türkiye'nin birçok yerinde evlerde ve sokaklarda elektrik kullanımının oldukça sınırlı olduğu yıllarda Bozüyük'ün bazı sokakları geceleri ışıl ışıl oluyordu. Belki de o yıllarda bir Bozüyüklü, akşam olduğunda sokağı aydınlatan lambalara bakıp Cumhuriyet'in getirdiği yeni hayatı hissediyordu.

Ve sonra...

1926 yılının Mayıs ayı geldi. Cumhuriyet'in kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Bozüyük Kereste Fabrikası'nı ziyaret etti. Fabrikadaki çalışmaları yerinde inceleyen Atatürk, yetkililerden bilgi aldı. Çalışanlarla sohbet etti ve burada öğle yemeği yedi. Genç Cumhuriyet'in üretim hamlesine verilen önemin bir yansımasıydı bu ziyaret.

Çünkü kereste o yıllarda yalnızca bir üretim malzemesi değildi. Savaşlardan çıkmış, büyük bir yıkım yaşamış bir ülkenin yeniden inşasında ihtiyaç duyulan temel kaynaklardan biriydi. Yeni okulların, evlerin, kamu binalarının ve daha nice yapının ayağa kaldırılması gerekiyordu.

Bozüyük'ün ormanlarından çıkan ağaçlar da bu büyük yeniden yapılanmanın parçalarından biri oldu. Fakat fabrikanın ömrü uzun sürmedi. 1925'te üretime başlayan tesis, birkaç yıl sonra büyük bir yangınla ağır hasar gördü. Fabrikanın önemli bölümü kullanılamaz hale geldi.

Bir süre sonra onarılarak yeniden çalıştırılsa da eski günlerine dönemedi ve sonunda kapandı. Ardından fabrikanın bulunduğu yerde parke fabrikası kuruldu. Ancak onun ömrü de uzun olmadı. Zaman geçti...Fabrikanın binaları kayboldu.

Tomruk taşıyan küçük trenlerin sesi sustu. Gökyüzünde yıllarca ağaç taşıyan teleferik hattı ortadan kalktı. Bozüyük sokaklarını aydınlatan o ilk ışıkların hikâyesi ise zamanın içinde kaldı. Bugün o büyük tesisin bulunduğu yerde birkaç teleferik direği tabanı, iki su kuyusu ve kontrol kulesi gibi geçmişten izler taşıyan kalıntılar bulunuyor.

Belki çok az...

Ama bir şehrin geçmişini hatırlamak için bazen birkaç taş parçası bile yeter. Çünkü o taşlar bize yalnızca bir fabrikayı anlatmıyor. Bize, Cumhuriyet'in ilk yıllarında yoklukların içinden üretmeye çalışan bir ülkenin hikâyesini anlatıyor.

Ormanın içindeki küçük dekovil trenlerini... Gökyüzünde ilerleyen tomrukları... Fabrikanın buharını... Bozüyük'ün geceyi delen ilk elektrik ışıklarını... Ve 1926 yılında fabrikayı ziyaret eden Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü... Bugün Bozüyük'te belki kimse o küçük trenlerin düdüğünü duymuyor. Fakat Kent Belleği'nin sayfalarında o ses hâlâ yankılanıyor.

Bir zamanlar Bozüyük ormanlarından çıkan ağaçlar, genç Cumhuriyet'in yeniden ayağa kalkışına omuz veriyordu. Ve o fabrikanın hikâyesi, aradan geçen bir asra rağmen hâlâ anlatılmayı bekliyor.

Yaklaşık 200 metrekare kullanım alanı, her villaya özel yüzme havuzu ve denize sıfır eşsiz konumuyla Ege'de hayal ettiğiniz yaşam şimdi gerçeğe dönüşüyor.

Yağız Poyraz İnşaat güvencesiyle yeni yaşamınızda yerinizi ayırın.

Detaylı bilgi için: 0544 592 54 18

Bilecik’te 2025 vergilendirme dönemine ilişkin Gelir ve Kurumlar Vergisi rekortmenleri belli oldu. Bilecik Defterdarlığı tarafından açıklanan listelerde, kentte en yüksek vergi tahakkuk tutarına ulaşan kişi ve firmalar sıralandı.

Gelir Vergisi’nde 7 milyon 89 bin 607,78 TL tahakkuk tutarıyla Hatiye Sevtap Kara ilk sırada yer alırken, Kurumlar Vergisi’nde 132 milyon 547 bin 405,70 TL ile Sörmaş Söğüt Refrakter Malzemeleri Anonim Şirketi zirvede yer aldı.

KURUMLAR VERGİSİ’NDE İLK 20 SIRALAMASI

Kurumlar Vergisi listesinde ikinci sırada 53 milyon 671 bin 439,16 TL ile Sipahioğlu Nakliyat Taahhüt Turizm Otomotiv Akar Yakıt İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi bulunuyor.

Üçüncü, dördüncü ve beşinci sıradaki mükellefler isimlerinin açıklanmasını istemezken, listenin devamında Termal Seramik 6’ncı, Saydam Elektrik Otomasyon 7’nci, Özmarama Hafriyat Nakliye 8’inci sırada yer aldı.

GELİR VERGİSİ

Gelir Vergisi listesinde Hatiye Sevtap Kara, 7 milyon 89 bin 607,78 TL tahakkuk tutarıyla ilk sırada yer aldı. Listenin 2, 3, 4, 5, 6 ve 7’nci sıralarındaki mükellefler isimlerinin açıklanmasını istemedi.

Betül Kaplan 4 milyon 5 bin 712,34 TL ile 8’inci, Ahmet Mete 3 milyon 416 bin 977,41 TL ile 9’uncu, Abdullah Merdol ise 3 milyon 403 bin 205,26 TL ile 10’uncu sırada yer aldı.

Her iki listede de çok sayıda mükellefin isim ve bilgilerinin açıklanmasını istemediği görüldü.

Tarım ve Orman Bakanlığı, gıda ürünlerinde taklit ve tağşiş yapan firmaları kamuoyuyla paylaşmayı sürdürüyor. Bakanlığın yayımladığı son listede, farklı illerde faaliyet gösteren firmalara ait ürünlerde yapılan analizlerin sonuçları açıklandı.

Listede Bilecik’in Osmaneli ilçesinde faaliyet gösteren Zeni Süt ve Süt Ürünleri İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi’ne ait 3 farklı peynir ürünü de yer aldı.

BİLECİK’TEKİ 3 PEYNİR ÜRÜNÜ LİSTEDE

Bakanlığın açıkladığı analiz sonuçlarına göre, Aydıl Gazioğlu markalı tam yağlı taze tost peynirinde bitkisel yağ tespit edildi. Aynı firmaya ait Tatsan markalı tam yağlı kaşar peynirinde bitkisel yağ ve eritme tuzu belirlenirken, bir diğer tam yağlı kaşar peynirinde ise nişasta tespit edildi.

Söz konusu ürünler ve üretici firmalar hakkında idari yaptırım ve cezai işlem uygulandığı bildirildi.

Öte yandan, Bakanlığın güncellediği listede yer alan ürünler ve firmalara ilişkin bilgilere Tarım ve Orman Bakanlığı’nın guvenilirgida.tarimorman.gov.tr adresinden ulaşılabiliyor.

Belediye yetkilileri, geziye katılacak vatandaşların herhangi bir aksaklık yaşanmaması için hareket saatinden önce belediye önünde hazır bulunmalarını istedi. Ankara gezisine katılacak tüm vatandaşlara keyifli ve güzel bir yolculuk geçirilmesi temennisinde bulunuldu.

Avrupa şampiyonu Mikail Zaloğlu, antrenörü Serkan Can ile birlikte İl Müdürü Ramazan Demir'i ziyaret etti. Zaloğlu ve antrenörü Can'ı başarılarından dolayı tebrik eden Demir, sporcunun elde ettiği Avrupa şampiyonluğunun gurur verici olduğunu belirtti.

Zaloğlu'nun bundan sonraki müsabakalarda da başarılı sonuçlara imza atması temennisinde bulunuldu.

Gerçekleştirilen görüşmede, TÜBİTAK desteğiyle Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi bünyesinde hayata geçirilmesi planlanan Milli Teknoloji Atölyesi ele alındı.

Toplantıda atölyenin gençlere sunacağı imkanlar, planlanan bilim ve teknoloji çalışmaları ile kurumlar arasında gerçekleştirilebilecek ortak projeler değerlendirildi. Görüşmede ayrıca bilim ve teknoloji alanında yürütülecek çalışmaların geliştirilmesi ve kurumlar arası iş birliğinin güçlendirilmesine yönelik görüş alışverişinde bulunuldu.

Öğrencilerin fiziksel aktiviteye katılımını artırmak ve sporla iç içe bir gün geçirmelerini sağlamak amacıyla gerçekleştirilen etkinlikte, çocuklar çeşitli sportif faaliyetlerle keyifli vakit geçirdi.

Spor yaparak hareket eden öğrenciler, arkadaşlarıyla birlikte eğlenirken güzel anılar biriktirdi. Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün, çocukların erken yaşta sporla tanışması ve hareketli yaşam alışkanlığı kazanması amacıyla etkinliklerini sürdüreceği belirtildi.

Gerçekleştirilen ziyarette Ali ve ailesiyle bir araya gelen Duman, aileyle sohbet ederek talep ve görüşlerini dinledi. Samimi bir ortamda gerçekleşen ziyarette sevgi, dayanışma ve toplumsal duyarlılığın önemine dikkat çekildi.

Ali'nin mutluluğuna ortak olunan ziyarette, engelli bireylerin ve ailelerinin toplumun her alanında desteklenmesinin önemine vurgu yapıldı. Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada, özel gereksinimli bireyler ve ailelerinin yanında olmaya, toplumda farkındalık ve dayanışmayı güçlendirmeye yönelik çalışmaların sürdürüleceği belirtildi.

Ziyarette öğrencileri Bozüyük İlçe Müftüsü Kemal Arpacı karşıladı. Öğrencilerle bir süre sohbet eden ve hasbihal eden Arpacı, ziyaretten duyduğu memnuniyeti dile getirerek misafirlerine teşekkür etti.

Samimi bir ortamda gerçekleşen buluşmada öğrenciler arasında bilgi ve deneyim paylaşımında bulunulurken, Kur'an kursları arasındaki iletişim ve kardeşlik bağlarının güçlendirilmesine yönelik güzel bir ortam oluştu. Ziyarette Bozüyük İlçe Müftülüğü Şube Müdürü Bekir Irmak da hazır bulundu.

Etkinlikte öğrencilerle bağımlılıklardan uzak, sağlıklı ve bilinçli yaşam konusunda farkındalık çalışmaları yapıldı. Oyunlar ve sohbetlerle öğrencilerin keyifli vakit geçirmesi sağlanırken Yeşilay’ın çalışmaları hakkında da bilgiler verildi.

Yeşilay Bilecik Şubesi, çocukların erken yaşta sağlıklı yaşam konusunda bilinçlenmesine yönelik farkındalık çalışmalarını sürdürüyor.

Toplantıda öğrencilere polislik mesleği, genel güvenlik konuları, trafik kuralları, güvenli internet kullanımı ve akran zorbalığı hakkında bilgiler verildi. Öğrencilerin günlük yaşamda karşılaşabilecekleri risklere karşı bilinçlendirilmesinin amaçlandığı etkinlikte, güvenli davranış alışkanlıklarının geliştirilmesine yönelik farkındalık oluşturuldu.

İl Emniyet Müdürlüğü, çocukların güvenli bir geleceğe hazırlanması amacıyla bilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmalarının sürdürüleceğini bildirdi.

Ertaş'ın sazından ve sözünden yükselen eserlerin milletin kültürel hafızasında yaşatılmasının önemine dikkat çekilen açıklamada, şu ifadelere yer verildi: “Bozkırın tükenmez insan cevherini, bozlağın hüznünü, sözlü kültürümüzün binlerce yıllık eşsiz hazinelerini gelenekten geleceğe aktaran bir ulu gönül köprüsüydü. Sazından, sözünden ve avazından yükselen her bir irfanı, milletimizin kadirşinas hafızasında ve evlatlarımızın baktığı ufuklarda yaşatmak sorumluluğumuzla sonsuzluğa göçünün yıl dönümünde lirizmin büyük ozanı Neşet Ertaş’ı saygı, rahmet ve özlemle anıyoruz. Ruhu şad, makamı âli olsun.”

Gerçekleştirilen ziyarette öğrencilere Yeşilay’ın gönüllülük faaliyetleri ve yürütülen çalışmalar hakkında bilgi verildi. Öğrenciler, ziyaretin ardından Yeşilay gönüllüsü oldu.

Yeşilay Bilecik Şubesi tarafından yapılan açıklamada, gençlerin gönüllülük çalışmalarına katılmasından duyulan memnuniyet ifade edilerek öğrencilere nazik ziyaretleri için teşekkür edildi.

Yeşilay Bilecik Şubesi tarafından yapılan açıklamada, bağımlılıklarla mücadelede gençlerin önemli bir paydaş olduğu vurgulanarak gençlere yönelik etkinlik ve farkındalık çalışmalarının kararlılıkla sürdürüleceği belirtildi.

Gerçekleştirilen görüşmede bağımlılıkla mücadele çalışmaları, koruyucu ve önleyici faaliyetler ile kurumlar arası iş birliği konularında değerlendirmelerde bulunuldu.

Yeşilay Bilecik Şubesi tarafından yapılan açıklamada, Vali Yardımcısı Vedat Yılmaz’a nazik kabulü ve misafirperverliği dolayısıyla teşekkür edildi.

Gerçekleştirilen görüşmede bağımlılıkla mücadele çalışmaları, koruyucu ve önleyici faaliyetler ile kurumlar arası iş birliği konularında değerlendirmelerde bulunuldu.

Yeşilay Bilecik Şubesi tarafından yapılan açıklamada, nazik kabulü ve misafirperverliği dolayısıyla Vali Yardımcısı Betül Büyükkılıç’a teşekkür edildi.